orzeczenia sądów

Aneks do wpisu Demon liberalizacji

Orzeczenia sądów związane z art. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (dzięki uprzejmości Kamili).

Art. 62. 1. Kto, wbrew przepisom ustawy, posiada środki odurzające lub substancje psychotropowe,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
2. (36) Jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w ust. 1, jest znaczna ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, sprawca
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

IV KK 26/11 wyrok SN 2011-04-20
LEX nr 794512
Przyjęcie, że śladowa ilość środka odurzającego, niemierzalna za pomocą wagi analitycznej, wyczerpuje znamię „posiadania” środka odurzającego w rozumieniu art. 62 ust. 3 ustawy z 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, stanowi błędną wykładnię tego przepisu, a uchybienie to oznacza oczywiste i rażące naruszenie prawa materialnego.

III KK 415/10 postanow. SN 2011-02-03
LEX nr 736758
Posiadaniem środka odurzającego lub substancji psychotropowej w rozumieniu art. 62 ustawy z 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii jest każde władanie takim środkiem lub substancją, a więc także związane z jego użyciem lub zamiarem użycia.

I KZP 24/10 uchwała SN 2011-01-27
Skład: 7 sędziów
OSNKW 2011/1/2…
Posiadaniem środka odurzającego lub substancji psychotropowej w rozumieniu art. 62 ustawy z dnia 21 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. Nr 179, poz. 1485 ze zm.) jest każde władanie takim środkiem lub substancją, a więc także związane z jego użyciem lub zamiarem użycia.

II AKa 172/10 wyrok s.apel. 2010-11-10
w Krakowie
KZS 2010/12/53
Narkotyk będący przedmiotem przestępstwa z art. 62 ustawy z 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii musi spełniać nie tylko kryterium przynależności grupowej do związków wymienionych w załącznikach do tego aktu prawnego, ale również kryterium ilościowe pozwalające na jednorazowe użycie w celu osiągnięcia choćby potencjalnego efektu odurzenia lub innego charakterystycznego dla działania substancji psychotropowej (wyrok SN z dnia 3 listopada 2010 roku sygn. IV KK 432/09, LEX nr 583908).

II AKa 118/10 wyrok s.apel. 2010-07-22
w Szczecinie
OSASz 2011/3/30
1. Dysponowanie (posiadanie) haszyszu przez 2 dni po zakupie i po przemieszczeniu go przez granicę, a więc po zakończeniu akcji przestępczej związanej z dostawą narkotyku z innego państwa, wskazuje, iż to zachowanie należy potraktować jako kolejne przestępstwo, pozostające w zbiegu realnym z czynem z art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i wyczerpujące znamiona posiadania z art. 62 tej ustawy.
2. Sprawca dokonując zakupu środka odurzającego na terenie innego państwa członkowskiego z przeznaczeniem go na własny użytek i przemieszczając go przez granicę, wyczerpuje znamiona art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
3. Zachowania podjęte w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w rozumieniu art. 12 k.k., to działania w zamiarze obejmującym całość akcji przestępczej w takim znaczeniu, że sprawca wyraża gotowość do wykorzystania powtarzającej się sposobności do popełnienia przestępstwa i tę sposobność wykorzystuje np. poprzez nabywanie środków odurzających za granicą i ich przewóz przez granicę.

II AKa 50/10 wyrok s.apel. 2010-05-20
w Białymstoku
OSAB 2010/2/67…
Norma art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii penalizująca samo posiadanie środków odurzających lub substancji psychotropowych zakresu kryminalizacji implikującej wymiar kary nie uzależnia od czasokresu posiadania tychże środków.
Z punktu widzenia bytu przedmiotowego przepisu i reguł kształtujących zasady odpowiedzialności karnej za czynności sprawcze wiążące się z realizacją znamion tejże normy prawnej bez znaczenia pozostaje również i to czy osoba dysponująca narkotykami jest ich posiadaczem samoistnym czy też posiadaczem zależnym, a jedynym kryterium w tym zakresie pozostaje „legalność” bądź „nielegalność” posiadania w ujęciu określonym przepisami wyżej przywołanej ustawy.

II AKa 30/10 wyrok s.apel. 2010-03-18
w Szczecinie
Biul.SASz 2011/2/25
Dysponowanie środkami odurzającymi związane z ich zażywaniem albo z zamiarem niezwłocznego zażycia przez osobę nimi dysponującą jest posiadaniem w rozumieniu art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

IV KK 432/09 wyrok SN 2010-03-11
LEX nr 583908
Narkotyk będący przedmiotem przestępstwa z art. 62 ustawy z 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii musi spełniać nie tylko kryterium przynależności grupowej do związków wymienionych w załącznikach do tego aktu prawnego, ale również kryterium ilościowe pozwalające na jednorazowe użycie w celu osiągnięcia choćby potencjalnego efektu odurzenia lub innego charakterystycznego dla działania substancji psychotropowej.

II KK 289/08 wyrok SN 2010-01-20
LEX nr 570140
Na podstawie art. 62 ustawy z 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii karalny jest wprawdzie każdy wypadek posiadania środka odurzającego lub substancji psychotropowej „wbrew przepisom ustawy”, jednak warunkiem koniecznym jest, aby sprawca posiadał środek odurzający lub substancję psychotropową w ilości pozwalającej na co najmniej jednorazowe użycie, w dawce dla nich charakterystycznej, zdolnej wywołać u człowieka inny niż medyczny skutek.

V KK 363/09 wyrok SN 2010-01-15
Biul.PK 2010/2/17
Nie ulega wątpliwości, że ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii nie penalizuje wprost, ani poprzez przepisy zakazujące posiadania środków odurzających, samego zażywania narkotyków przez sprawcę. Intencją ustawodawcy było poddanie karalności posiadania środka narkotycznego w chwili stwierdzenia tego czynu. Takie posiadanie jednak powinno nosić cechy pewnej trwałości od momentu wejścia przez sprawcę w posiadanie środka odurzającego do momentu ujawnienia tego faktu przez organy ścigania. Nie jest przecież możliwe użycie środka odurzającego bez wcześniejszego wejścia w jego „posiadanie”. Poza obszarem penalizacji nadal pozostaje proces zażywania środka odurzającego lub substancji psychotropowej, który zawsze wiąże się z jakąś formą „posiadania”, „dysponowania”, „dzierżenia”, czy po prostu „trzymania” takiego środka. Wszystkie te formy dysponowania środkiem odurzającym w omawianej sytuacji nie mogą być uznane za jego „posiadanie” w rozumieniu art. 62 w/w ustawy.
A zatem w przypadku użycia w całości środka odurzającego karanie takiej osoby za wcześniejsze jego posiadanie stanowiłoby obejście zakazu karania zachowania, które z istoty swej nie jest typizowane jako czyn zabroniony. Takie karanie byłoby wyrazem złamania podstawowych reguł procesu karnego, w szczególności zasady nullum crimen sine lege.

II AKa 199/09 wyrok s.apel. 2009-12-21
w Krakowie
KZS 2010/3/49
1. Wiek małoletniego odbiorcy narkotyków powinien być udowodniony jak każda inna okoliczność znamienna. Nie można go domniemywać czy choćby przypuszczać, że sprawca (sprzedawca) godził się na możliwość udzielenia narkotyków małoletniemu (art. 59 ust. 2 ustawy z 2005 roku).
2. Skoro u oskarżonego znaleziono kilka woreczków foliowych ze śladowymi ilościami amfetaminy i dwie lufki szklane z osadzoną substancją zawierającą tetrahydrocannabinol (THC, składnik marihuany – KZS), to trzeba ustalić, czy owe ilości nadają się do spowodowania co najmniej jednorazowego odurzenia, więc mogłyby odpowiadać znamionom wypadku mniejszej wagi z art. 62 ust. 3 ustawy.

II KK 261/09 wyrok SN 2009-12-02
LEX nr 553681
Dysponowanie środkiem odurzającym lub substancją psychotropową w trakcie ich zażywania, nie wypełnia znamienia „posiadania” w rozumieniu art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, jest utrwalona. Ratio legis tego przepisu nie polega bowiem na ściganiu osób zażywających dawkę narkotyku, gdyż samo zażywanie narkotyków nie jest przez obowiązujące w Polsce przepisy prawa penalizowane. W ujęciu art. 62 ustawy z dnia 21 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii karalny jest natomiast każdy wypadek posiadania środka odurzającego lub substancji psychotropowej „wbrew przepisom ustawy”, a więc w celu dalszej sprzedaży lub udzielenia ich innej osobie, jak i w celu samodzielnego zażycia – czy to za jakiś czas czy niezwłocznie, gdy posiadanie to następuje w ilości pozwalającej na choćby jednorazowe użycie danej substancji, w dawce dla niej charakterystycznej, zdolnej wywołać u człowieka inny niż medyczny skutek.

I KZP 22/09 postanow. SN 2009-10-28
OSNKW 2009/12/103…
Na podstawie art. 62 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz. 1485 ze zm.) karalny jest każdy wypadek posiadania środka odurzającego lub substancji psychotropowej „wbrew przepisom ustawy”, a więc w celu dalszej sprzedaży lub udzielenia ich innej osobie, jak i w celu samodzielnego zażycia – czy to za jakiś czas czy niezwłocznie, jeżeli sprawca posiada środek odurzający lub substancję psychotropową w ilości pozwalającej na co najmniej jednorazowe użycie, w dawce dla nich charakterystycznej, zdolnej wywołać u człowieka inny niż medyczny skutek.

II AKa 164/09 wyrok s.apel. 2009-10-22
w Krakowie
KZS 2009/12/68
Nietrafna jest przyjęta w wyroku konstrukcja posiadania narkotyków jako „brania w nim udziału”, wyrażająca czyn tłumaczy, bez których niepełne byłyby opis i ocena działania kurierów przewożących narkotyki w swych organizmach po połknięciu w kapsułkach. Posiadanie jest stanem faktycznym, polegającym na faktycznym władztwie nad rzeczą, bez odwoływania się do konstrukcji cywilistycznej. Jest oczywiste, że oskarżeni tłumacze nigdy faktycznie nie władali narkotykami połkniętymi przez kurierów, ani nie mieli żadnej możliwości dysponowania nimi, wpływania na ich ilości, trasy kursów, osoby odbiorców i ceny uzyskiwane za narkotyki.

I KZP 10/09 postanow. SN 2009-09-23
OSNKW 2009/10/84…
Jeżeli przedmiotem czynności wykonawczej przestępstw określonych w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. Nr 179, poz. 1485 ze zm.) jest taka ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, która mogłaby jednorazowo zaspokoić potrzeby co najmniej kilkudziesięciu osób uzależnionych, to jest to „znaczna ilość” w rozumieniu tej ustawy.

II AKa 132/00 wyrok s.apel. 2009-07-08
w Krakowie

KZS 2009/9/58
Sąd Apelacyjny wyraża ponownie pogląd, że znaczną ilością narkotyku jest nie mniej jak 2 kg substancji aktywnej, bo z tej masy można wykonać co najmniej kilkadziesiąt (20) tysięcy porcji.

III KK 433/08 postanow. SN 2009-05-28
LEX nr 512121
Samo posłużenie się w opisie czynu zabronionego pojęciem lub zwrotem zaczerpniętym z języka potocznego, ale jednoznacznym, co do zakresu i tożsamości, zamiast terminem należącym do języka prawnego, nie przesądza jeszcze o braku wyczerpania znamion przestępstwa.

IV KK 418/08 wyrok SN 2009-04-16
OSNKW 2009/7/53…
Środki odurzające lub substancje psychotropowe, o których mowa w art. 62 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. Nr 179, poz. 1485 ze zm.) muszą spełniać nie tylko kryterium przynależności grupowej do związków wymienionych w załącznikach do tego aktu prawnego, ale również kryterium ilościowe, pozwalające na co najmniej jednorazowe użycie w celu osiągnięcia efektu odurzenia lub innego, charakterystycznego dla działania substancji psychotropowej.

II KK 197/08 wyrok SN 2009-01-21
OSNKW 2009/4/30…
Dysponowanie środkiem odurzającym lub substancją psychotropową związane z ich zażywaniem albo z zamiarem niezwłocznego zażycia przez osobę dysponującą nimi, nie jest ich posiadaniem w rozumieniu art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. Nr 179, poz. 1485 ze zm.).

II AKa 249/08 wyrok s.apel. 2009-01-15
w Katowicach
Biul.SAKa 2009/1/10…
1. W sytuacji, w której poszczególne zachowania oskarżonych stanowią odrębne czyny polegające na udzielaniu narkotyków nieodpłatnie lub z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, tak konsumentom jak i osobom handlującym dalej tymi środkami, w tym też tzw. dilerom, którzy jedynie część narkotyków przeznaczają na własne potrzeby, a pozostałą część w różnej formie aktywnie zbywają, właściwe jest przyjęcie kwalifikacji prawnej z art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 58 i art. 59 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. i 12 k.k., o ile spełnione zostaną pozostałe warunki ostatniego przepisu.
2. Błędem prawnym było uznanie za wypadek mniejszej wagi tylko zachowań oskarżonych, które realizowały znamiona art. 59 ust. 3 w zw. z ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w sytuacji uznania ich jedynie za fragment czynu ciągłego, obejmującego nadto inne zachowania polegające na nieodpłatnym udzielaniu lub sprzedaży środków odurzających innym osobom, skoro ocena czy przestępstwo stanowi wypadek mniejszej wagi dotyczyć może jedynie całego czynu, w tym też czynu ciągłego, a nie poszczególnych zachowań czyn ten kreujących.
(…)

II AKa 294/08 wyrok s.apel. 2009-01-15
w Katowicach
LEX nr 491184
1. Nie sposób zaaprobować poglądu, że przepadek korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w rozumieniu art. 45 § 1 k.k., utożsamiać należy jedynie z osiągniętym zyskiem, stanowiącym kwoty uzyskane ze sprzedaży narkotyków pomniejszone o swoiście pojmowane koszty uzyskania takiego przychodu.
2. W sytuacji, w której poszczególne zachowania oskarżonych stanowią odrębne czyny polegające na udzielaniu narkotyków nieodpłatnie lub z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, tak konsumentom jak i osobom handlującym dalej tymi środkami, w tym też tzw. dilerom, którzy jedynie część narkotyków przeznaczają na własne potrzeby, a pozostałą część w różnej formie aktywnie zbywają, właściwe jest przyjęcie kwalifikacji prawnej z art. 56 nark u i art. 58 nark u i art. 59 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii u w zw. z art. 11 § 2 k.k. i 12 k.k., o ile spełnione zostaną pozostałe warunki ostatniego przepisu.
3. Jeżeli przyjąć, że czyn ciągły, będący wyrazem koncepcji jednoczynowej, stanowi jeden czyn w rozumieniu prawa karnego, to pominięcie jakiegoś zachowania przestępczego popełnionego w czasie objętym czynem ciągłym skutkować musiałoby jego bezkarnością.
(…)

II AKa 380/08 wyrok s.apel. 2008-12-23
w Katowicach
Biul.SAKa 2009/1/11…
1. O posiadaniu narkotyku można mówić tylko wtedy, gdy sprawca dysponuje, co najmniej jedną działką narkotyku. Tak więc bez wątpienia kryterium tego nie spełnia osad marihuany na szklanej lufce.
2. Ustawodawca statuując dwie formy sprawcze przestępnego zachowania określonego w art. 56 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, posłużył się alternatywą rozłączną, tzn. „wprowadzanie do obrotu” i „uczestniczenie w obrocie” przedzielił spójnikiem międzyzdaniowym „albo” wyrażającym przeciwieństwo. W konsekwencji w odniesieniu do jednej i tej samej partii narkotyku sprawca nie może jednocześnie wprowadzać ich do obrotu i uczestniczyć w ich obrocie. Nabycie środków odurzających lub substancji psychotropowych, a następnie zbycie tej samej partii narkotyków innym osobom nie prowadzi do odpowiedzialności za dwa przestępstwa. Sprawca odpowiada jedynie za uczestniczenie w obrocie środkami odurzającymi lub substancjami psychotropowymi.
Przyjęcie, że sprawca „wprowadzał do obrotu” i jednocześnie „brał udział w obrocie” środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi mogłoby być uzasadnione, gdyby inne narkotyki sprawca „wprowadzał do obrotu”, a w odniesieniu do jeszcze innej partii narkotyków „uczestniczył w obrocie”.

II KK 235/08 postanow. SN 2008-12-10
OSNwSK 2008/1/2540…
1. O uznaniu konkretnego czynu zabronionego za wypadek mniejszej wagi decyduje w istocie ocena stopnia jego społecznej szkodliwości, postrzegana przez pryzmat przesłanek wskazanych w art. 115 § 2 k.k.
2. W świetle tych przesłanek jest oczywiste, że masa posiadanych przez skazanego środków odurzających nie może być jedynym kryterium oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu. W kontekście rozważanej kwestii Sąd odwoławczy trafnie wskazał, że istotne znaczenie dla oceny wagi czynu ma także rodzaj posiadanych przez skazanego środków (amfetamina). Jeśli dodać do tego inne ustalone przez Sąd pierwszej instancji okoliczności, jak choćby liczba woreczków strunowych ze śladami proszku, zabezpieczonych w mieszkaniu skazanego, trafność skarżonego rozstrzygnięcia nie może budzić wątpliwości nawet przy twierdzeniu skarżącego, że skazany był uzależniony od narkotyków posiadał je w celu zażycia.
3. Zarzut obrazy prawa materialnego, związany z wypadkiem mniejszej wagi, może być uznany za trafny jeżeli skarżący wykaże, że przy rozstrzygnięciu w tej mierze wzięto pod uwagę przesłanki inne niż przewidziane w art. 115 § 2 k.k., bądź przesłanki wymienione w tym przepisie pominięto

IV KK 127/08 wyrok SN 2008-11-04
OSNwSK 2008/1/2206…
Tylko wówczas dochodzi do wypełnienia przedmiotowego znamienia przestępstwa z art. 62 ust. 1 i 3 u.p.n., gdy posiadanie środka odurzającego lub substancji psychotropowej następuje w ilości pozwalającej na choćby jednorazowe użycie danej substancji, w dawce dla niej charakterystycznej, zdolnej wywołać u człowieka inny niż medyczny skutek. Wielkości występujących w obrocie (np. będących przedmiotem sprzedaży) porcji – bardzo często o wadze 1 g, przytaczanej przez Sąd Okręgowy w odniesieniu do marihuany – nie sposób utożsamiać z minimalną dawką środka potrzebną (wystarczającą) do jego użycia. Za powszechnie znany można uznać choćby częsty fakt zespołowego zażywania marihuany (przez wspólne wypalenie suszu roślinnego w formie papierosa albo w służącej do tego celu „lufce”), czy też to, iż marihuanę niejednokrotnie zażywają (nabywają, przyjmują) osoby małoletnie.

II AKa 102/08 wyrok s.apel. 2008-04-24
w Katowicach
LEX nr 677955
Rodzajowym i bezpośrednim przedmiotem ochrony przepisów art. 58, art. 62 i art. 64 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii jest zdrowie społeczne (publiczne). Zachowanie polegające na posiadaniu śladowej ilości środka odurzającego w postaci marihuany (nikłych resztek, ilości trudnej do określenia) nie stwarza niebezpieczeństwa dla tego dobra prawnego.

II AKa 10/08 wyrok s.apel. 2008-02-20
we Wrocławiu
LEX nr 357147…
„Znaczną ilością” środków odurzających lub substancji psychotropowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii jest ilość pozwalająca na sporządzenie co najmniej kilkaset jednorazowych porcji, mogących odurzyć co najmniej kilkaset osób.

II AKa 300/07 wyrok s.apel. 2008-01-22
w Lublinie
KZS 2008/6/78
(…)
II AKa 300/07 wyrok s.apel. 2008-01-22
w Lublinie
LEX nr 399941
1. Kwestia świadomości małoletniości w rozumieniu art. 59 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wiąże się, w aspekcie strony podmiotowej, bądź to z posiadaniem pełnej wiedzy co do wieku osoby, na którą wprost kieruje się czynności wykonawcze, bądź to z przewidywaniem takiej możliwości, tj. że osoba, na którą kieruje się czynności wykonawcze, może być małoletnia i godzeniem się na to.
2. Kryterium ilościowe pojęcia „znaczna ilość” winno być zawsze ocenione przez pryzmat ilości porcji jakie mogą być przygotowane do bezpośredniego użycia.

IV KK 153/07 wyrok SN 2007-07-26
OSNwSK 2007/1/1735…
1. Prawomocne skazanie za czyn ciągły (art.12 k.k.) stoi na przeszkodzie ze względu na treść art.17 § 1 pkt 7 k.p.k., ponownemu postępowaniu o później ujawnione zachowania będące elementami tego czynu, które nie były przedmiotem wcześniejszego osądzenia, niezależnie od tego, jak się ma społeczna szkodliwość nowo ujawnionych fragmentów czynu ciągłego do społecznej szkodliwości zachowań uprzednio osądzonych.
2. Przestępstwo ciągłe ma charakter jednoczynowy, co ma decydujący charakter (…) co do zakresu powagi rzeczy osądzonej, a jednocześnie wyklucza możliwość (…) rozstrzygnięcia, które miałoby w odniesieniu do tego samego czynu rozstrzygać zarówno o umorzeniu postępowania jak i jego kontynuowaniu.
3. Rodzajowym i bezpośrednim przedmiotem ochrony przepisów art. 58, art. 62 i art. 64, co w równej mierze dotyczy art. 59 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii jest zdrowie społeczne (publiczne) wobec czego, przy spełnieniu pozostałych kryteriów przestępstwa ciągłego w postaci działania w krótkich odstępach czasu i w realizacji z góry powziętego zamiaru odpłatne i nieodpłatne udzielanie różnym osobom środków odurzających może być uznane za jedno przestępstwo ciągłe przewidziane w art. 12 k.k.

II AKa 83/07 wyrok s.apel. 2007-06-14
w Krakowie
KZS 2007/7-8/63
Sąd Apelacyjny nie uznaje, by 20 dag amfetaminy stanowiło znaczą ilość substancji psychotropowej w rozumieniu art. 62 ust. 2 ustawy z 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii.

II AKa 182/06 wyrok s.apel. 2007-03-15
w Krakowie
KZS 2007/4/45
Z posiadanych przez oskarżonych 855 ml zasadowej amfetaminy można uzyskać 896 g narkotyku, to jest ilość znaczną, bo adekwatną 8.960 porcji, zatem wystarczającą do jednorazowego odurzenia prawie 9 tys. osób. Przy ocenie czy ilość narkotyku jest znaczna powinno się uwzględniać nie tylko masę wagową, ale także rodzaj narkotyku, oraz liczbę osób która może być jednorazowo odurzona. Nie będzie ilością znaczną ilość narkotyku miękkiego np. marihuany jak taka sama wagowo ilość narkotyku twardego.

II AKa 28/07 wyrok s.apel. 2007-03-13
w Lublinie
KZS 2007/9/74
1. Nie jest trafne, przywołane za odosobnionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 17 listopada 2005 roku, sygn. II AKa 288/05, twierdzenie, że skoro używanie (zażywanie) narkotyków nie podlega odpowiedzialności karnej, nie podlega karze także ich uprzednie nabywanie w tym celu oraz (jak to określił skarżący) ich „przenoszenie z miejsca zakupu do miejsca wypalenia”. Teza, iż karanie osób władających tymi środkami li tylko w celu realizacji własnych potrzeb, byłoby sprzeczne z zamiarem ustawodawcy, jest zbyt daleko idące. Co więcej, sugerowana z powołaniem się na treść pisemnych motywów wspomnianego orzeczenia Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu interpretacja, wbrew odmiennemu przekonaniu skarżącego, nie odpowiada ani wykładni historycznej, ani też celowościowej omawianego przepisu, a wręcz stoi z nimi w sprzeczności.
(…)

II AKa 28/07 wyrok s.apel. 2007-03-13
w Lublinie
LEX nr 314613
Kryterium limitującym karalność posiadania środków odurzających i substancji psychotropowych z całą pewnością nie jest długotrwałość ich dzierżenia.

WK 32/06 wyrok SN 2007-02-22
OSNwSK 2007/1/488
Skoro oskarżonego skazano z warunkowym zawieszeniem wykonania kary za przestępstwo określone w art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, to sąd zobligowany był nałożyć jeden z obowiązków wynikających z art. 71 ust. 1 cyt. ustawy oraz oddać go pod dozór jednego z wymienionych w tym przepisie podmiotów.

III KK 257/06 postanow. SN 2007-02-01
OSNwSK 2007/1/339…
Znaczna ilość narkotyków to taka, która wystarcza do jednorazowego odurzenia się co najmniej kilkudziesięciu osób.

II AKa 347/06 wyrok s.apel. 2006-12-28
we Wrocławiu
LEX nr 211729…
Skoro zważy się, iż na podstawie przepisów ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179, poz. 1485) nie są karalne zachowania polegające na używaniu środków odurzających i substancji psychotropowych, tym samym nie do pogodzenia z zasadami pragmatycznej interpretacji przepisów prawa jest przyjęcie, że za karalne może być uznane na podstawie art. 62 tej ustawy posiadanie tych środków trwające w czasie ich zażywania.

II AKa 241/06 wyrok s.apel. 2006-12-20
w Krakowie
KZS 2007/2/50
Art. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zabrania posiadania środków odurzających bądź substancji psychotropowych, zatem posiadania przynajmniej jednej porcji takiego środka, pozwalającej na odurzenie człowieka. Przepis ten nie ma zastosowania do sytuacji powstałej po „posiadaniu środka odurzającego”, a to – jak w tej sprawie – woreczka ze śladowymi ilościami białego proszku. „Ilość śladowa”, nikłe resztki, pozostałości po substancji psychotropowej nie spełnia cyt. znamienia posiadania owej substancji.

II AKa 249/06 wyrok s.apel. 2006-12-07
w Białymstoku
OSAB 2006/4/38…
Przedmiotem czynu polegającego na bezprawnym posiadaniu środków odurzających musi być co najmniej taka ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, która wystarczy przynajmniej na jednorazowe ich użycie przez jedną osobę w celach innych niż medyczne w dawce przyjętej czy uznawanej jako typowa dla danego środka odurzającego lub substancji psychotropowej.

II AKa 205/06 wyrok s.apel. 2006-10-25
w Krakowie
KZS 2006/11/38
Sąd Apelacyjny nie akceptuje poglądu oskarżyciela publicznego (wyrażanego też w orzecznictwie Sądu Najwyższego i niektórych sądów apelacyjnych), że znaczna ilość narkotyku to taka, która może zaspokoić potrzeby kilkudziesięciu uzależnionych. Różnica zagrożenia, sankcją karną między typem podstawowym a typem kwalifikowanym przestępstwa z art. 62 ustawy z dnia 29 lipca 2005 o przeciwdziałaniu narkomanii wskazuje, że różnicując odpowiedzialność, ustawodawca założył, iż znaczna ilość narkotyków to taka, która wystarcza do sporządzenia co najmniej kilkunastu tysięcy porcji, ilość hurtowa. Nadmierne rozszerzanie pojęcia „znaczna ilość” środka odurzającego powoduje, że jednakowo kwalifikuje się zachowania sprawców, którzy przechowują stosunkowo niewielkie ilości narkotyku i osób, które dysponują znacznymi zasobami.

II AKa 237/06 wyrok s.apel. 2006-10-11
w Lublinie
LEX nr 268969…
W przypadku środków odurzających lub substancji psychotropowych przez pojęcie korzyści majątkowej należy rozumieć całą kwotę uzyskaną z ich sprzedaży. Interpretacja pojęcia korzyści majątkowej na użytek zastosowania środka karnego określonego w art. 45 § 1 k.k. nie może prowadzić do swoistego uprzywilejowania sprawcy, który nie tylko zdołał sprzedać środek odurzający lub substancję psychotropową, ale także spożytkował uzyskane w ten sposób pieniądze. Trzeba wszak zauważyć, że gdyby sprawcy odebrano narkotyki przed ich sprzedażą, to przy ewentualnym jego skazaniu za przestępstwo z art. 62 cyt. wyżej ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii sąd na podstawie art. 70 ust. 2 tejże ustawy orzekłby przepadek odebranego środka odurzającego lub substancji psychotropowej. Podobnie przepadkowi w całości na podstawie art. 44 § 1 k.k. jako przedmioty pochodzące bezpośrednio z przestępstwa uległyby też odebrane sprawcy pieniądze uzyskane przez niego ze sprzedaży narkotyków.

I KZP 19/06 postanow. SN 2006-09-28
OSNKW 2006/11/99…
Rodzajowym i bezpośrednim przedmiotem ochrony w art. 58, art. 62 i art. 64 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz. 1485 ze zm.) jest zdrowie społeczne (publiczne), a w wypadku art. 64 (kradzież) dodatkowym (obocznym) przedmiotem ochrony jest mienie.

II KK 47/05 wyrok SN 2006-03-01
OSNKW 2006/6/57…
Miarą „znaczności” w rozumieniu art. 48 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 1997 r. Nr 75, poz. 468 ze zm.), jak i art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz. 1484) może być także stosunek ilości określonych środków do potrzeb jednego człowieka uzależnionego od tych środków. Jeżeli zatem przedmiotem czynu jest taka ilość tych środków, która mogłaby zaspokoić tego rodzaju potrzeby co najmniej kilkudziesięciu uzależnionych, to należy przyjąć, że jest tych środków znaczna ilość.

II AKa 19/06 wyrok s.apel. 2006-02-23
we Wrocławiu
LEX nr 176535…
Jest oczywiste, że czyn posiadania środków odurzających i substancji psychotropowych nie może zostać „pochłonięty” (jako czyn następczy współukarany) przez wcześniejsze zachowania polegające na udzieleniu innym osobom, innych (co do ich indywidualnego oznaczenia) środków tego samego rodzaju. Tym bardziej czyn uprzedni, polegający na udzieleniu środków narkotycznych, nie może zostać uznany za tożsamy z czynem polegającym na bezprawnym posiadaniu przez oskarżonego środków narkotycznych, bez względu na to czy zamiarem sprawcy było ich skonsumowanie, czy też przestępne wprowadzenie do obrotu, udzielenie innej osobie lub inne zachowanie zabronione przez prawo.

II AKa 288/05 wyrok s.apel. 2005-11-17
we Wrocławiu
OSA 2006/5/26…
Samo chwilowe posiadanie środka odurzającego lub substancji psychotropowej w związku z jej użyciem nie jest czynem karalnym w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. W wypadku zrealizowania przez sprawcę, który posiadał środek odurzający lub substancję psychotropową, innego czynu zabronionego przez tę ustawę (połączonego z wyzbyciem się środka narkotycznego), sprawca odpowiada za zrealizowany czyn następczy. W płaszczyźnie ocen prawnych mamy wówczas do czynienia z niewłaściwym zbiegiem przepisów typizujących każde z tych dwóch zachowań. To zaś oznacza, że przyjęcie w podstawie skazania zarówno zbiegu realnego jak też zbiegu kumulatywnego byłoby błędne.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s